چه بی‌نشاط بهاری که بی رخ تو رسید

 … ندا ، سهراب ، اشکان ، کیانوش و

[+]

 جنبش سبز بر سر مطالبات خود ، حق خود محکم ایستاده است

آزادی، حقوق بشر، رفع تبعیض ها، تحمل عقاید و نظریات مختلف، مقابله با فساد و تباهی و قانون گریزی، مواردی نیستند که پیگیری آنها چه در سطح خیابان و چه از طریق رسانه ها جرم باشد

 بدون آگاهی گسترده در سطح جامعه، امکان تغییر وجود ندارد … مهم آن است که در چهارچوب «هر شهروند، یک رسانه»، هر علاقمند به جنبش سبز، راهی برای گسترش این آگاهی و تعمیق آن در میان همه اقشار و بویژه در اقشار مستضعف جامعه پیدا کند. گسترش اگاهی ها، استراتژی اصلی جنبش است … هدف آن نیست که تغییرات ناشی از این استراتژی حتما بدست سبزها اتفاق بیفتد. سبز بودن یعنی «خود» در میان نبودن و خودخواه نبودن

به نظر کسانی که مشغول ضرب و شتم دانشجویان هستند، فرزندان این ملت از حیوانات هم کم ارزش تر می نماید و فاجعه بارتر اینکه در سطوح مختلف، مسئولین می گویند که نمی دانند حمله کنندگان چه کسانی هستند. این توهینی بدتر به شعور دانشجویان و مردم است

از گفت و گوی سایت کلمه با میرحسین -

I am donating this artwork to ‘Stop Violence in Iran’. Anyone can take the image (drag the Jpeg) and use it with posts, blogs, tweets, social network communications and more to convey their desire to halt violence and tyranny in Iran.
Join us. Share it.
by Philip Letts

اینقدر توی این هشت نه ماه آق بهمن هر روز مستقیم ترین و راحت ترین و قابل اعتماد ترین منبع خبرمون بود که دیگه مامان بابام هم باهاش آشنا شده بودن و بهش اعتماد داشتن و در شرایط و روزهای حساسی که دسترسی به خبر مشکل بود و دلهره بود و نگرانی بود می خواندنش ، اینقدر دیگه همه بعد از این همه مدت احساس دوستی می کردیم باهاش و دوستش داشتیم ،  خبر دستگیر شدن خواهرها و بعد هم پدر و مادرش حسابی دلمونو لرزوند . مثل این که دوستا و آشناهای خودمونو گرفتن . امیدوارم حال همشون خوب باشه و هرچه زودتر آزاد بشن واقعن

[+]

بس کنید دیگه . من هم هی می چرخم دور خودم هی می پرسم چه طور می تونن ؟ چه طور می تونن ؟

در مقابل کی می خواین سکوت کنین ؟ در برابر کی می خواین انسانیت به خرج بدین ؟

من که الان نمیام هیچی نمی گم ، هیچی تعریف نمی کنم مال مستی مستمر قل قل خور قام قام کن لای ملحفه / ملافه هاستا وگرنه که می خواستم پاشم از لابلای همون پیچ واپیچا بیام بگم نه دلم می گیره نه هیچ آقا که سنگ گرفته اید دستتان . نترسید جان من این وسط حالا ، طوریتان نمی شود ، خودتان می مانید

من الان سوالی که برام مطرحه اینه که اگه پارازیت انداختن روی شبکه های ماهواره ای برخلاف قوانین بین المللیه ، اصولن مرجع بین المللی ای هم برای برخورد باهاش به وجود اومده یا نه 

یعنی من از توی سلولام که چه عرض کنم از توی تک تک میتوکندری آم به این نسل ان – امی که قراره به جای ادبیات دفاع مقدس و ادبیات پایداری و کوفت و زهرمار ادبیات سبز بخونن حسودی می کنم . بعد به یه چیزی دقت کردین ؟ که اون “ان” دیگه پنج و شیش و اینا نیست که . دوباره می شن نسل اول ، نسل دوم . مبداء شمارش نسلامونم عوض می شه

دیگه مدرسه مچ بند سبزه مو نمی بستم . امروز بستم دوباره . به خیال اینکه لابد توجه جلب می کنه . کلی تعجب کردم . کلی کلی خوشحال شدم . خیلیا مچ بند داشتن . خیلیا . خیلی از کوچیکترا . مدرسه قبول نکرد ببردشون راهپیمایی . اما می دونم مدیر و معاونامونم سبزن . توی شهر ما که هیچ کس جرئت نداره کاری بکنه این همه دختر سبز خیلیه . خیلی شجاعته . خیلی پیشرفته . خیلی خوشحال شدم که منم سبز بودم . منم باهاشون بودم

آنک سیزدهم آبان، این سبزترین روز سال دوباره از راه می‌رسد. آیا امروز قابل‌تصور است که حرکت مردم بر اثر بازداشته شدن همراهی از همراهی خاموش شود؟ اگر اینگونه باشد دستاوردهای چهل و پنج سال تاریخ معاصر خود را از دست داده‌ایم، و اگر چنین نباشد این نشانه‌ای از ریشه‌های انقلابی ماست. ما به اتکای این ریشه‌هاست که سبز شده‌ایم، ریشه‌هایی که اگر از آنها دور شویم به همان چیزی تنزل خواهیم کرد که مخالفان مردم آرزو می‌کنند. به این خاطر است که جا دارد با هر تلاش افراطی در این جهت برخوردی احتیاط‌آمیز داشته باشیم

این روزها هر نگاهی که به نگاهی می‌افتد از پیروزی می‌پرسد. کی به آن می‌رسیم؟ چه چیز ما را به آن می‌رساند؟ کدام قدم و اقدام آن را به پیش می‌اندازد؟ و چه چیز آن را کمال می‌بخشد؟ تمامی وجود ما دعا و سوال است و وعده خداوند که فرمود هر آنچه مسئلت کنیم مقداری از آن را اجابت خواهد کرد. و آتاکم من کل ما سالتموه. (و از هرآنچه از او خواستید به شما داد). همین که خواسته‌ای در جامعه متولد می‌شود دیگر هیچ کس قادر نیست از برآورده شدن آن ممانعت کند و دولت‌ها تنها می‌توانند بر مقادیری چون زمان و میزان و شکل تحقق آن تاثیر بگذارند

آیا ما هم می‌توانیم بر این مقادیر اثر داشته باشیم؟ آری. المعروف بقدر المعرفه؛ انسان‌ها به قدری که بصیرت و آگاهی از خود به نمایش می‌گذارند در خور نیکویی‌ها قرار می‌گیرند. کما این که در این چند ماه مردم ما بیش از آن که از رنج‌های خود گنج به دست آورده باشند از برکات خردمندی خود بهره‌مند شده‌اند

راه سبز ما یک مسیر عقلانی است و این یک بشارت است، زیرا نشان می‌دهد که ما تا انتها بر سر خواسته‌های خود مستحکم خواهیم ایستاد. اگر دچار تندروی و رفتارهای افراطی بودیم شک نکنید که با دستانی خالی از نیمۀ راه باز می‌گشتیم، زیرا افراط راه را برای تفریط باز می‌کند

سیزدهم آبان میعادی است تا از نو به یاد آوریم که در میان ما مردم رهبرانند. این روز عزیز را به ملت ایران تبریک می‌گویم و برای گروهی از آفرینندگان این مناسبت که اینک در بندند و دیگر اسیران نهضت سبز از خداوند آزادی، شکیبایی و پاداشی متناسب با نیت‌های بلندشان آرزو می‌کنم

 

نمایشگاه خیابانی نقاشی دانشگاه صنعتی اصفهان

دیشب وسطه آهنگا یدفه سر اومد زمستون پلی شد . مکث کردم گوش دادم بهش . صداهای دخترا و پسرا می گفتن زن و مرد بی باک تنم پاره پاره شد از ضربه های مرد سفاک . چهره ی ندا و کیانوش و سهراب اومد جلوی چشمم . دلم تنگ شد . ماماناشون چه حالی ان ؟ خالی ان ؟ عصبانی ان ؟ متنفرن ؟  عصبانی شدم . متنفر شدم . خیلی متنفر . اونجایی که که می خونن من آروم نگیرم اگر هم بمیرم من ایستاده ام تا رای خود را پس بگیرم . اینام آروم نگرفتن . بعد یدفه زندگی شون تموم شد . بی خبر . بی دلیل . خیلی دلم تنگ شد . با خودم خوندم . باهاشون خوندم . دست زدم . من آروم نگیرم اگر هم بمیرم من ایستاده ام تا رای خود را پس بگیرم . من از فردا دوباره مچ بندم همرامه 

جایزه محمد امین رویترز برای بلاگرای ایرانی

وبلاگ علی پیرحسینلو + 

   وبلاگ بهمن احمدی امویی +

وبلاگ محمد علی ابطحی +

وبلاگ شهاب الدین طباطبایی  +

و بقیه

Voices4IRAN – NY Chapter [+]